Wpływ propranololu na zahamowanie wzrostu i zmniejszanie się naczyniaków został odkryty przypadkowo i opisany po raz pierwszy w 2008 roku, gdy u dziecka z naczyniakiem nosa włączono ten lek z powodu kardiomiopatii przerostowej.

Już po krótkim okresie leczenia zauważono inwolucję naczyniaka.

Terapia propranololem jest stosunkowo bezpieczna i dobrze tolerowana przez dzieci i rzadko obserwuje się działania uboczne przy jednocześnie bardzo dużej skuteczności leczenia.

To z powodu możliwości wystąpienia działań ubocznych przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie leczenia niezbędna jest ocena kardiologiczna.

Najpoważniejszymi powikłaniami jakie mogą wystąpić to bradykardia czyli zwolnienie rytmu serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, hipoglikemia i skurcz oskrzeli, stąd terapia powinna być rozpoczynana w szpitalu w celu monitorowania podstawowych czynności życiowych.

Ryzyko hipoglikemii obserwowano u dzieci do 3 mż. Epizody bradykardii i obniżenia ciśnienia krwi występowały zwykle w czasie snu, w pierwszych 48 godzinach po rozpoczęciu terapii b-blokerem. Przy wolniejszym zwiększaniu dawki leku objawy bradykardii ustępowały, co pozwalało osiągnąć zamierzoną dawkę terapeutyczną.

Najczęściej w leczeniu naczyniaków stosowana jest doustna terapia propranololem. Ponieważ w Polsce dostępne są tabletki po 10 i 40 mg, ze względu na konieczność podawania małych dawek lek jest przygotowywany w aptece na receptę w postaci dzielonego proszku. Tuż przed podaniem propranolol należy rozpuścić w niewielkiej ilości wody.